Κύπρος

Μαρία Μαστρίδου: Περιμένω το πρώτο μου παιδί

index.php?id=18&rid=20960

Ξεχωρίζει μέσα από τον ιδιαίτερο ρόλο της εγκυμονούσας δασκάλας στο «La pasta pomilώri». Η Μαρία, όπως και η Μαρία η ηρωίδα που υποδύεται, είναι αυθόρμητη και ενθουσιώδης και λέει φωνακτά τις σκέψεις της. Με την ειλικρίνεια που τη χαρακτηρίζει μιλά για τη ζωή, τη δουλειά και τον ρόλο της ως… μητέρα.

Από τον Κωνσταντίνο Χάμπαλη

Δεν ελπίζω, τώρα που μιλάμε, ν’ αρχίσεις να φωνάζεις όπως η Μαρία στη σειρά…
Εννοείται πως όχι! Για ποια με πέρασες; Μόνο η Μαρία φωνάζει. Και πάλι δεν καταλαβαίνει ότι μιλά σ’ αυτό τον τόνο.

Εσύ, φωνάζεις;
Εγώ; Είμαι πολύ ήρεμος άνθρωπος!

Έχω την αίσθηση ότι λίγοι είναι αυτοί που γνωρίζουν ότι το φωνητικό τικ της δασκάλας, δεν είναι ένα ακόμα από τα τηλεοπτικά τρικ του Λώρη αλλά πρόκειται για το σύνδρομο Τουρέτ.
Πρόκειται για μία διαφορετική προσέγγιση της ασθένειας στην οποία η Μαρία, η δασκάλα, λέει φωναχτά αυτά που σκέφτεται χωρίς να το αντιλαμβάνεται ή να γνωρίζει ότι τα είπε.

Εσύ, γνώριζες γι’ αυτή την ασθένεια ή την έμαθες λόγω της σειράς;
Πρόκειται για μια νευρωτική διαταραχή που ξεκινά από την παιδική ηλικία στην οποία ο ασθενής δεν αντιλαμβάνεται αυτά που λέει.

Δεν σου προκαλεί βραχνάδα στη φωνή κάθε φορά που πρέπει να τσιρίζεις;
Όχι, είμαι μια χαρά! Ξέρω να το χειρίζομαι.

Θεωρείς ότι τα τελευταία δύο χρόνια η ζωή σου μετατράπηκε σ’ ένα ατελείωτο crash test μεταξύ εσένα και της… Μαρίας;
Η Μαρία είναι ένας ρόλος που κλήθηκα να υποδυθώ και μέχρι εκεί. Όταν τελειώνω τη δουλειά μου, επιστρέφω και πάλι στην πραγματικότητά μου. Ξέρω να κρατώ τις ισορροπίες μεταξύ ενός ρόλου και του εαυτού μου.

Μαρία Vs Μαρία. Τι σας ενώνει και τι σας χωρίζει;
Δεν είμαι η Μαρία με τίποτα. Ίσως αυτό που με ενώνει μαζί της είναι κάποια στοιχεία του χαρακτήρα της που την κάνουν σωστό άνθρωπο με καλές προθέσεις για τους γύρω της.

Έχεις κάποια πλάνα για την επόμενη σεζόν νοουμένου ότι η σειρά θα ολοκληρώσει φέτος τον κύκλο μετάδοσής της;
Ακόμη όχι. Λόγω του γεγονότος ότι η δουλειά μας είναι λίγο περίεργη προτιμώ να μην αποκαλύπτω τα επόμενά σχέδια μου, γιατί μπορεί ν’ αλλάξουν στην πορεία. Παρόλα αυτά όμως, είμαι θετική, ως άνθρωπος, σε όλες τις προκλήσεις κι όλα καλά θα πάνε.

Δεν έχεις στη ζωή σου, δηλαδή, όλες εκείνες τις ανασφάλειες που μπορεί να έχει κάθε ηθοποιός, «το μήπως εξαφανιστώ την επόμενη σεζόν;».
Σίγουρα, υπάρχουν ανασφάλειες. Το επάγγελμα από μόνο του είναι ανασφαλές. Πιστεύω όμως στις ευκαιρίες και στο κατά πόσο είσαι διατεθειμένος να δουλέψεις και να ακούς για να μπορείς να εξελίσσεσαι και να προχωράς.

Για πες για την οικογένειά σου και τα παιδικά σου χρόνια…
Μεγάλωσα σε μια όμορφη οικογένεια με πολλή αγάπη κι αρκετή σημασία από τους γονείς μου. Ως πρωτότοκο παιδί, αποζητούσα την προσοχή τους και την είχα. Δεν άκουσα ποτέ «όχι» σ’ αυτά που ήθελα.

Εύκολη ή δύσκολη παιδική ηλικία;
Πολύ όμορφη παιδική ηλικία. Έχω ωραίες και γεμάτες αναμνήσεις. Παιχνίδια στη γειτονιά με φίλους γεμάτα ανεμελιά κι ελευθερία χωρίς Internet, Facebook και όλα αυτά που έχουν σήμερα τα παιδιά.

Στο σχολείο ήσουν καλή μαθήτρια ή που και που έκανες σκασιαρχείο;
Στο σχολείο ήμουν τεμπέλα και φυσικά έκανα σκασιαρχείο. Ήμουν ανήσυχο πνεύμα.

Μεγαλώνοντας, όμως;
Μεγαλώνοντας ηρέμησα. Είχα, όμως, άριστες σχέσεις με τους καθηγητές μου και με αγαπούσαν γιατί συμμετείχα σε όλες τις καλλιτεχνικές δραστηριότητες. Πολύ όμορφα μαθητικά χρόνια.

Γιατί επέλεξες το επάγγελμα της ηθοποιού;
Δεν ξέρω… Ίσως να είχα μέσα μου αυτό το μικρόβιο. Το ήθελα πολύ και εκεί που σιγουρεύτηκα ήταν όταν ανεβάσαμε μια θεατρική παράσταση στη β’ Λυκείου. Εκεί πήρα τις τελικές μου αποφάσεις.

Ωραία φοιτητικά χρόνια;
Μπορεί ν’ ακούγεται κλισέ, αλλά ήταν πάρα πολύ ωραία τα φοιτητικά μου χρόνια. Έμαθα να προσαρμόζομαι σε όλες τις καταστάσεις.

Συνήθως, οι περισσότεροι, ζορίζονται μακριά από το σπίτι τους. Εσύ, τα βρήκες εύκολα μακριά από την οικογένειά σου;
Δεν ζορίστηκα καθόλου, αντιθέτως ήθελα να φύγω από την Κύπρο για να δω πώς είναι ο κόσμος μακριά από εδώ. Από μικρή, οι γονείς μου, μας πήγαιναν ταξίδια και μου άρεσε αυτή η αίσθηση της ελευθερίας, να γνωρίζω άλλους πολιτισμούς, κουλτούρες. Ακόμα μ’ αρέσει.

Βρήκες εύκολα δουλειά μετά τις σπουδές σου ή σε κυρίευσε η ανασφάλειά του «Ωχ, τι κάνω τώρα θα μείνω άνεργη»;
Όταν βρήκα για πρώτη φορά δουλειά στην Κύπρο, το 2008, ζούσα ακόμη στην Αθήνα. Ήρθα για διακοπές και βρήκα και δουλειά. Από τη μια χαιρόμουν που δεν δυσκολεύτηκα κι από την άλλη έκλαιγα που θα έφευγα από την Ελλάδα. Ευτυχώς, μέχρι στιγμής, πάνε όλα καλά.

Δεν μου λες, σε βοήθησε και η εξωτερική εμφάνισή σου σ’ αυτό ή τελικά είναι μύθος ότι «όσο πιο όμορφος είσαι τόσο εύκολα μπορείς να βρεις δουλειά»;
Δεν στηρίχτηκα ποτέ στην εξωτερική μου εμφάνιση! Ποτέ, δεν το σκέφτηκα μ’ αυτή τη λογική. Πιστεύω ότι το ταλέντο του κάθε ανθρώπου σε συνδυασμό με τη δουλειά που παράγει είναι αυτά που μετράνε. Και φυσικά να σου δοθούν ευκαιρίες.

Ήταν σ’ όλα αυτά τα χρόνια η συνάντησή σου με τον Λώρη μία από τις πιο σημαντικές σου επαγγελματικές στιγμές;
Ο Λώρης πίστεψε σε μένα και μου έδωσε ευκαιρίες να εκφραστώ. Πάντα θα του λέω ευχαριστώ. Αισθάνομαι πολύ τυχερή που βρέθηκε στο δρόμο μου.

«Δεν έχω το πλεονέκτημα να απορρίπτω δουλειές», είπες παλιότερα σε συνέντευξή σου. Έχεις τον απόλυτο έλεγχο πλέον σ’ αυτά που αποφασίζεις να κάνεις;
Ναι, το είπα, αλλά στην πορεία απέρριψα δουλειές που πίστευα ότι δεν μου ταίριαζαν. Δεν μπορείς να λες σε όλα «ναι». Πρέπει να κάνεις επιλογές. Όπως και στη ζωή, έτσι και στη δουλειά σου όταν σου ανοίγονται κάποιοι δρόμοι πρέπει να έχεις την ευχέρεια να αποφασίζεις προς τα πού θα πορευτείς.

Να σε ρωτήσω και κάτι άλλο; Υπάρχουν φορές που νιώθεις ότι δεν προλαβαίνεις να πάρεις ανάσα;
Εννοείται, όπως όλοι άλλωστε. Υπάρχουν όμως και πιο ήρεμες μέρες. Η ζωή θέλει ψυχραιμία, υπομονή κι όλα αντιμετωπίζονται.

Απογοήτευση, κατάθλιψη… Βίωσες καθόλου αυτά τα συναισθήματα;
Ένιωσα απογοήτευση από ανθρώπους και διάφορες καταστάσεις κι όταν απογοητεύομαι αποστασιοποιούμαι και «κλειδώνομαι» στον εαυτό μου.

Κατάθλιψη;
Ποτέ. Πολλή θετική ενέργεια και πιστή στον Θεό. Αυτά με βοηθούν όταν περνώ δύσκολα. Σε ό,τι φάση κι αν είμαι στη ζωή μου πάντα λέω ότι είμαι μια χαρά. Δεν έμαθα να κλαίγομαι.

Με τις ανασφάλειές σου, συμβιβάστηκες;
Ανασφάλειες έχω κυρίως στη δουλειά μου. Να είμαι καλή, να διεκπεραιώνω σωστά τους ρόλους μου, να ξέρω τα λόγια μου… Στη ζωή μου είμαι πιο χαλαρή, δεν έχω ιδιαίτερα θέματα με μένα. Με αγαπώ με τα «καλά» και τα «κακά» μου και προσπαθώ πάντα να βελτιώνομαι.

Αγχώνεσαι που περνάνε τα χρόνια; Κοιτάζεσαι εναγωνίως στον καθρέφτη για να εντοπίσεις κάποια ρυτίδα;
Δεν μπορούμε να σταματήσουμε τον χρόνο αυτό είναι το μόνο σίγουρο! Δεν κοιτάζομαι στον καθρέφτη με αγωνία, αλλά σίγουρα φροντίζω τον εαυτό μου. Προσέχω και περιποιούμαι το σώμα και το πρόσωπό μου καθημερινά. Δεν με παραμελώ.

Την ηλικία σου τη λες δημόσια;
Ηλικία και κιλά δεν λέμε. Να τις ανασφάλειές μου!

Δεν συμβιβάζεσαι εύκολα με τον χρόνο;
Δεν είναι αυτό, απλά πιστεύω ότι ο καθένας είναι όσο νιώθει.

Φοβάσαι ότι μεγαλώνεις;
Δεν φοβάμαι που μεγαλώνω. Έτσι κι αλλιώς είναι κάτι που δεν μπορώ να αλλάξω. Απλά, θέλω να μεγαλώσω όμορφα και να έχω μια γεμάτη ζωή.

Αν δεν σου αρέσει κάτι στην εμφάνισή σου, θα υπέκυπτες κάποια στιγμή στο χειρουργικό νυστέρι;
Θα το έκανα μόνο αν αυτό που θα ήθελα να αλλάξω μου δημιουργούσε κάποιο πρόβλημα στην υγεία μου! Φοβάμαι τα χειρουργεία και τα νυστέρια.

Τι είναι αυτό που θα ήθελες να αλλάξεις στη Μαρία;
Κανείς δεν είναι τέλειος! Θα ήθελα, για παράδειγμα να μην πανικοβάλλομαι και να αγχώνομαι τόσο, γιατί το μεταφέρω στους γύρω μου κι αυτό είναι πολύ κακό.

Πρόκληση, είχες πει στο παρελθόν, είναι να μπορείς να ξεπερνάς τον εαυτό μου σε προσωπικό αλλά και σε επαγγελματικό επίπεδο.
Ακόμα το προσπαθώ. Πρόκειται για έναν καθημερινό αγώνα στον οποίο προσπαθώ να δίνω τον καλύτερό μου εαυτό στη δουλειά και στην προσωπική μου ζωή.

Τα καταφέρνεις;
Κάποιες μέρες τα πηγαίνω καλύτερα από κάποιες άλλες.

Υπάρχουν συνεχώς τέτοιου είδους προκλήσεις στη ζωή σου; Τις ζεις καθημερινά;
Προσπαθώ να ζω την κάθε μέρα με τις προκλήσεις της. Και να σου πω κάτι; Όλα φτιάχνονται, όλα λύνονται, αρκεί να έχουμε την υγειά μας.

Όταν βρίσκεσαι σε αδιέξοδο, ποια πορεία ακολουθείς;
Προσεύχομαι! Πιστεύω πολύ στο Θεό. Από εκεί αντλώ τη δύναμή μου και ζητώ τη βοήθεια Του και λύσεις στα όποια προβλήματα τυχόν προκύψουν.

Πώς θα ένιωθες αν για κάποιο λόγο έπρεπε να ξαναγυρίσεις στο μηδέν;
Πολλές φορές μηδενίζω το κοντέρ μου κι αρχίζω πάλι από την αρχή. Κι αυτό ισχύει στις διαπροσωπικές μου σχέσεις και στη δουλειά μου. Ειδικά στη δουλειά μου, αισθάνομαι ότι πάντα, σε κάθε ρόλο μου, ξεκινώ από το μηδέν. Έχω την αγωνία και τις ανασφάλειες της πρώτης φοράς.

Τι σου αρέσει σ’ αυτή τη φάση της ζωής σου;
Είμαι πολύ χαρούμενη γιατί περιμένω το πρώτο μου μωρό. Είναι κάτι που θέλαμε μαζί με τον άντρα μου και νιώθουμε πολύ ευλογημένοι για όλο αυτό που μας συμβαίνει.

Πώς είναι η Μαρία στο ρόλο της εγκυμονούσας;
Η αλήθεια είναι ότι είμαι έγκυος και στην πραγματικότητα. Περιμένω το πρώτο μου παιδί κι έτσι προσαρμόσαμε τον ρόλο στα δικά μου δεδομένα. Χαίρομαι πάρα πολύ, δόξα τω Θεώ, που μπορώ και δουλεύω, γιατί αγαπώ πολύ αυτό που κάνω.

Φαντάζεσαι τον εαυτό σου σε ρόλο μητέρας;
Φυσικά και με φαντάζομαι μαμά και ανυπομονώ γι’ αυτό. Ένας από τους λόγους που παντρεύτηκα είναι και για να μεγαλώσει η οικογένειά μας!

Παντρεύτηκες γιατί το ήθελες ή επειδή το επιτάσσει η κοινωνία μας;
Εννοείται πως το ήθελα πάρα πολύ. Παντρεύτηκα από έρωτα. Πάντα κάνω αυτό που θέλω εγώ στη ζωή μου.

Είσαι χαρούμενη που σε δύο μήνες θα πάρεις στην αγκαλιά σου το πρώτο μωράκι σου;
Νομίζω πως δεν περιγράφεται η χαρά μου. Είναι κάτι που ήθελα παρά πολύ κι ανυπομονώ να το πιάσω στην αγκαλιά μου.

Αγοράκι ή κοριτσάκι;
Κοριτσάκι θα κάνουμε! Θα ντυθούμε στα ροζ.

Να υποθέσω ότι έχεις ετοιμάσει το παιδικό δωμάτιο;
Είμαστε στη διαδικασία και το φτιάχνουμε.

Ο σύζυγός σου είναι το ίδιο υπερπροστατευτικός όπως ο Βιτσέντζο στη σειρά;
Τώρα που είμαι έγκυος με προσέχει περισσότερο εννοείται. Δεν με αφήνει από τα μάτια του.

Ήταν όνειρο ζωής να κάνεις δική σου οικογένεια;
Ήταν σίγουρα μέσα στους στόχους μου. Η οικογένεια είναι ό,τι πιο σημαντικό στη ζωή ενός ανθρώπου.

Πηγή : Περιοδικό TV Mania, τεύχος 1272