Ενδιαφέρουν

Γιατί το «Φρούτο του Δράκου» μαγεύει τους τουρίστες του Μεξικού

index.php?id=18&rid=12914

Διαθέσιμα σε μία ποικιλία χρωμάτων, από ροζ και πορτοκαλί έως και βαθύ κόκκινο ή και λευκό, το Φρούτο του Δράκου (ή όπως ονομάζεται στα ισπανικά, Pitaya) είναι ένας χρωματιστός συνδυασμός ακτινιδίου και καρπουζιού, με μικρούς μαύρους σπόρους στο εσωτερικό του, που προσφέρουν μία τραγανή και γλυκιά ισορροπία.

Κάθε χρώμα έχει διαφορετική γεύση (αφού προέρχονται από διαφορετικούς κάκτους), όπως επιβεβαιώνει ο Abraham Cruz López στο CNNi.

Η οικογένεια του López καλλιεργεί και πουλάει το φρούτο στο χωριό Χαλίσκο του Μεξικού εδώ και χρόνια. Και είναι η «φευγαλέα φύση» του φρούτου του δάσους που καθιστά τη συγκομιδή του ιδιαίτερα προβληματική, κυρίως επειδή πρέπει να γίνει υπό το φως προβολέα τις πρώτες πρωινές ώρες, ώστε να αποφευχθεί η ηλιόλουστη ακτινοβολία και να φτάσουν τα φρούτα στην αγορά εγκαίρως.

Κι όμως, υπάρχει και κάτι δυσκολότερο από τη συγκομιδή, το οποίο έχουν αναλάβει οι σκληραγωγημένες γυναίκες της πόλης Techaluta.

«Τη μέρα που επισκέφθηκα την Techaluta, αντίκρισα πολλές γυναίκες μαζεμένες γύρω από τελάρα με το φρούτο του δράκου, το οποίο έπαιρναν προσεκτικά με μία τσιμπίδα, του αφαιρούσαν τα περισσότερα αγκάθια και ύστερα με γυμνά χέρια τελείωναν τη διαδικασία. (Παραδόξως, εάν φορούσαν γάντια θα διέλυαν το φρούτο)» αναφέρει η Lauren Cocking στο ρεπορτάζ της στο CNNi.

Όλη η παραπάνω διαδικασία ολοκληρώνεται μέσα σε πολύ λίγα λεπτά και στη συνέχεια το αγαπητό φρούτο φορτώνεται σε καλάθια και μεταφέρεται στις αγορές.

Το πιο φημισμένο μέρος για να αγοράσει κανείς το φημισμένο φρούτο του Μεξικού είναι η αγορά στη Γουαδαλαχάρα.

Μάλιστα, είναι η ίδια αγορά που πριν πολλά χρόνια η γιαγιά του López, Elisa Becerra, πούλησε ή αντάλλαξε για πρώτη φορά τα pitayas της για λίγο φαγητό, τυρί ή και ρούχα.

Ενώ μπορεί κάποιος να βρει το φρούτο σε «διάφορα μέρη του Μεξικού» όπως αναφέρει ο Cruz López, στο Χαλίσκο είναι «ιδιαίτερα δημοφιλή» καθώς εκεί βρίσκονται οι πιο γλυκές και νόστιμες ποικιλίες.

Το φρούτο του δάσους φαίνεται πως θα μείνει για καιρό στο Μεξικό, αφού οι κάτοικοι ξέρουν να το εκμεταλλεύονται σωστά. Ό,τι περισσεύει είτε το δίνουν για τροφή στα ζώα είτε δημιουργούν ψωμί και μαρμελάδα. Κάποιες οικογένειες το χρησιμοποιούν ακόμη και σε σαμπουάν.

typos.com.cy